Als we in Nederland iets aan het openbaar bestuur willen veranderen, komt er meestal een commissie van wijzen die gaat vergaderen en onderzoeken, en na een jaar met een rapport komt.  Een item bij Nieuwsuur, kamervragen wellicht en dan raakt het uit beeld. Er zijn vast goede redenen om dat zo te doen:  vaak is het niet zo duidelijk wat en waarom er anders zou moeten, en het is niet verstandig heel hard te gaan sleutelen aan iets dat het gewoon doet. 

 
 
Foto
Om taaie vraagstukken in organisaties of in de samenleving als regisseur te helpen aanpakken zijn bijna altijd nieuwe vormen van zelforganisatie nodig. Daar zijn veel partijen en veel mensen bij betrokken. Die moeten ‘in beweging’ komen. Dat doen zij echter niet zomaar. Daarvoor moet eerst heel wat worden gepraat. Dat worden gemakkelijk niet-productieve gesprekken: herhalen van standpunten, misverstanden, welles-niets en slappe compromissen, we kennen het allemaal. 

 
 
Er is een verrassend eenvoudige oplossing om overbodige bureaucratie in grote organisaties drastisch terug te dringen. Inzetbaar op bedrijfsniveau, de core business, voor IT-processen, verkoop, HR of financiën. 
Is dit het ei van Columbus voor jouw organisatie? Ben je bezig een initiatief te ontwikkelen, en je zit te puzzelen hoe je de partijen erbij betrokken krijgt, en hoe je die gesprekken gaat aanpakken? Kom dan sparren en speciale werkvormen oefenen waar je dit mee voor elkaar krijgt.

 
 
“Dit kunt u vast niet lezen” sprak de presentator van deze slide. Een aantal mensen boog zich toch voorover om de kleine lettertjes te ontcijferen en luisterde nu helemaal niet meer naar de man naast het scherm. Ik vroeg me ongerust af hoe dit zou aflopen. Zou er iemand opstaan en boos worden, hoorde ik iemand zachtjes snikkend zeggen dat zij er niet meer tegen kon? 

 

Het gaat goed

30/01/2012

 
Fons Fonteijn is directeur van het Willem-Alexander Kinderfonds. Dat is een fonds dat is opgericht om een nieuw academisch kinderziekenhuis in Leiden te helpen realiseren. Een kinderziekenhuis waar alles in het teken zal staan van 'Family Care'. Fons houdt regelmatig presentaties voor sponsors om ze over te halen om mee te doen met het nieuwe kinderziekenhuis, en natuurlijk ook om geld te doneren. 

 
 
Veel van onze deelnemers stellen het op prijs om na de training contact te houden met de trainer. Zij sturen ons hun presentaties en verhaallijnen, en wij geven feedback en verbetertips. 
Steeds vaker organiseren we ook opfrisdagen, waarin we met een groepje oud-deelnemers cases bespreken, ervaringen uitwisselen en nieuwe inzichten opdoen.  Eén zo’n inzicht was voor mij zo verrassend dat ik het hier graag deel: soms is de verhaallijn die je voor een presentatie maakt zo krachtig, dat de presentatie zélf niet meer gemaakt hoeft te worden!

 

De Monchy & Bakker

14/12/2011

 
Een nieuwe naam, een nieuwe huisstijl én een nieuwe website. De partner van De Monchy & Partners heeft nu een naam: Yolanda Bakker. Yolanda is al enkele jaren met plezier en succes de zakenpartner van Charles en Floris de Monchy. En dat is nu ook in de naam terug te zien. 
Tegelijkertijd is onze huisstijl en onze website in een nieuw jasje gestoken. 
Veel veranderingen, maar onze dienstverlening blijft zoals die was: effectief en op maat gesneden.
 
 
Gisteren vroeg een vriend op een verjaardagsfeestje hoe het toch komt dat wij in Nederland zo’n potje maken van grote projecten. We speelden wat met termen als stakeholders, complexiteit en het chaos-omslagpunt, maar na een tijdje was de conclusie dat het net is als met die complexe hypotheekproducten: we besteden zaken uit die we eigenlijk niet begrijpen, en daar krijg je uiteindelijk de rekening voor gepresenteerd. Dat zag je bij de noord-zuidlijn en de grote ICT debacles bij de overheid. 

 
 
 
 
Ik merk vaak dat mensen die op hun gebied expert zijn het moeilijk vinden om zich voor te stellen dat niet iedereen weet wat zij weten. Als zij hun goede oplossingen voor urgente problemen presenteren raakt hun publiek al gauw de weg kwijt...
En dan kunnen er twee dingen gebeuren: ze worden boos, of -nog erger want daar merkt de expert vaak niets van- ze zwijgen al dan niet in groot ontzag- en ... nemen niet de gevraagde beslissing.

 
 
Afgelopen maandag naar een interessante lezing geweest met als wervende titel: Van verlammende bureaucratie en overweldigende complexiteit naar effectieve eenvoud, door wiskundige Eugen Oetringer van ComDyS. De zaal zat afgeladen met adviseurs, brandend van nieuwsgierigheid hoe je met wiskunde complexiteit de baas kunt worden.

 
 
De Eerste Kamer heeft uiteindelijk het Landelijk Elektronisch Patienten Dossier (LEPD) uit haar lijden verlost. In de retrospectieven in de pers is veel aandacht voor wat er allemaal mis ging.  Iedereen is het er over eens dat de doelen van het LEPD onduidelijk waren. Volgens mij heeft dit project nooit een doelstelling gehad, en dat had grote gevolgen.

 

De Monchy & Bakker